Fernand
Braudel Center, Binghamton University
http://fbc.binghamton.edu/commentr.htm
Exposé 171, Oct. 15,2005
Aardverschuiving
Het Bush-regime bevindt zich midden in een politieke aardverschuiving, zowel nationaal als internationaal. Twee geologische aardverschuivingen die bijna gelijktijdig plaats vonden deze maand – een in Guatemala en een in Kashmir – herinneren ons eraan hoe verschrikkelijk ze zijn. Als ze eenmaal zijn begonnen, is er geen houden aan. Het enige wat we kunnen doen is naderhand de doden en overlevenden uit het puin halen.
De waarschuwingssignalen voor Bush zijn er al een tijdje. De bezetting van Irak gaat gestaag slechter – meer doden elke maand, en een politiek impasse over de grondwet ongeacht de uitslag van het referendum. De steun van de bevolking in de Verenigde Staten is gestaag gedaald. De stijgende prijzen van benzine worden opgemerkt door alle huishoudens, en de stijgende staatsuitgaven is met name de Republikeinse fiscale conservatieven opgevallen. De incompetentie van het Bush-regime was overduidelijk te zien, toen de orkanen over de VS trokken. Als de rest soepel verlopen was, zou de politieke schade nog te overzien zijn. Maar de rest is niet soepel verlopen.
Toen kwam de nominatie van Harriet Miers voor het Hooggerechtshof. Ik twijfel er persoonlijk niet aan dat zij is wie Bush zegt dat zij is, namelijk iemand die zijn politieke visie deelt, en daarom een logische keuze voor hem is. Maar hiermee heeft hij veel commoties losgemaakt bij zijn achterban – Christelijk rechts in de Verenigde Staten. Laten we kijken waarom de Bush-aanhangers zo negatief reageren op haar nominatie en waarom Bush haar wellicht genomineerd heeft.
Christelijk rechts is altijd terughoudend geweest over Bush, en is er nooit zeker van geweest of hij wel een van hen was. Maar ze hebben hun twijfels ingeslikt (zoals het Irak-fiasco, de hoge staatsuitgaven en het optreden van Bush tijden de orkanen) omdat ze één ding boven alles van hem wilde – een aanstelling van een rechter bij het Hooggerechtshof die de historische beslissing over abortus (Roe versus Wade) zal terugdraaien. Ze hebben slechte herinneringen aan zowel Reagan als Bush Sr. die rechters (Kennedy en Souter) aanstelde die de beslissing niet zouden terugdraaien. Deze keer wilden ze een garantie. En er is geen twijfel over mogelijk dat er een aantal prominente juristen zijn die garant kunnen staan voor deze beslissing.
Maar Bush koos geen van deze juristen. In plaats daarvan koos hij voor zijn oude compagnon en huidige adviseur van het Witte Huis om deze functie te vervullen. Waarom? Er zijn waarschijnlijk meerdere redenen. Bush wist dat de Senaat alle juristen van de lijst van Christelijk rechts zou proberen tegen te houden. En hij was er niet zeker van, gezien zijn val in de polls, dat hij die strijd zou winnen. Een nederlaag in de Senaat leek hem waarschijnlijk meer dan hij zou kunnen riskeren. We zullen nooit weten of zijn politieke calculatie correct was.
De tweede reden is mogelijk dat Bush zich zorgen maakt over andere zaken dan abortus die voor het Hooggerechtshof verschijnen in de komende drie jaar, namelijk zijn eigen beslissingen als president. En hij wilde waarschijnlijk zekerheid over deze zaken; zekerheid die Miers hem kon verschaffen (misschien meer zekerheid dan een van de anti-abortus juristen van Christelijk rechts). Daar komt nog bij dat de andere kant van zijn achterban, de zakenwereld, op goede voet staat met Miers, die al geruime tijd een goede band heeft met hen, en geloofwaardig overkomt, voorzover het zaken betreft die hen aangaan.
De laatste reden moet zeker zijn geweest dat Bush dacht dat
hij ermee zou wegkomen vis-à-vis Christelijk rechts, omdat ze hem wel zouden
vertrouwen. Maar ze vertrouwen hem niet. Misschien een jaar, of nog langer
geleden, vertrouwden ze hem nog, maar nu niet meer. Het is de aardverschuiving.
En natuurlijk, het feit dat ze nu een grootse campagne tegen Miers zijn
begonnen, om Bush te dwingen de nominatie terug te nemen, versneld alleen maar
de aardverschuiving. De
verkiezingen in 2006 komen eraan. En de tekens zijn duidelijk. In de staten
waar de Republikeinen de Democraten wilden uitrangeren, stellen hun ‘sterkste’
kandidaten zich niet meer verkiesbaar, duidelijk bevreesd dat ze zullen
verliezen. Deze nervositeit verspreid zich door de Republikeinen in het Huis
van Afgevaardigden, en het wordt steeds moeilijker voor Bush om zijn
beslissingen uit te voeren. Het feit dat Senator McCain 90 procent van de
stemmen kreeg voor een anti-martel wet, die impliciet erg kritisch is over het
Bush-regime, en die Bush actief probeerde tegen te houden, is een maatstaf van
hoe zwak de positie van Bush binnen zijn eigen partij is geworden.
Politieke aardverschuivingen zijn situaties waarbij je, wat je ook doet, altijd verliest. Als Bush een van de juristen van Christelijk rechts had genomineerd, had hij ook verloren. Maar door deze moeilijkheden te vermijden, en Harriet Miers te nomineren, heeft hij ook verloren. Hoeveel schade deze aardverschuiving de politiek in de VS heeft berokkend zullen we binnenkort zien. Maar natuurlijk heeft het ook gevolgen voor de positie van de V.S. op het wereldtoneel. Het Iraakse referendum over de grondwet is een andere verloren zaak, waar Bush ingelopen is, en het is te laat om terug te trekken. Meer daarover, zodra we de exacte resultaten hebben.
Immanuel Wallerstein
© Agence Global
Vertaling Vincent Traag
[Copyright van Immanuel Wallerstein,
gedistribueerd door Agence Global. Voor rechten en machtigingen, inclusief vertalingen
en publicaties op niet-commerciële websites, gelieve contact op te nemen met:
rights@agenceglobal.com, +1-(336)-686-9002
of +1-(336)-286-6606. Het is toegestaan de artikelen te downloaden,
elektronisch te versturen of te e-mailen, zolang het artikel intact blijft, en
het copyright zichtbaar aangegeven staat. Om contact op te nemen
met de auteur, schrijf naar: immanuel.wallerstein@yale.edu.
Deze exposés
worden twee keer per maand gepubliceerd, en zijn bedoeld als reflecties over
het hedendaagse wereldtoneel, bekeken vanuit een langetermijn perspectief in
plaats van op de krantekoppen af te gaan.]
_____
Email this Commentary to a colleague
______________________________________________
Go to List of Commentaries
Return to Fernand Braudel Center homepage