Fernand Braudel Center, Binghamton University

http://fbc.binghamton.edu/commentr.htm

 

202, Feb. 1, 2007

 

Het Wereld Sociaal Forum (WSF): Van Verdediging naar Aanval

 

 

 

Het Wereld Sociaal Forum (WSF) kwam van 20-25 januari in Nairobi, Kenia bijeen. De organisatie, begonnen als een soort anti-Davos, is volwassen geworden en heeft zich verder ontwikkeld dan haar deelnemers beseffen.

 

Vanaf het begin is het WSF een bijeenkomst geweest van een brede verzameling organisaties en bewegingen uit de hele wereld die zichzelf betitelden als tegenstanders van neoliberale globalisering en imperialisme in al z'n vormen. Haar leus was "een andere wereld is mogelijk" en haar structuur is die van een open ruimte zonder beambten, woordvoerders of besluiten. Het WSF heeft zich opgesteld tegen neoliberale globalisering en de term andersglobalist is uitgevonden om de positie van de deelnemers te omschrijven - een ander soort mondiale structuur.

 

Op de eerste paar WSF-bijeenkomsten, die begonnen in 2001, lag de nadruk op het verdedigende. De deelnemers, die telkens talrijker werden, bekritiseerden de Washington Consensus, de inspanningen van de Wereld Handelsorganisatie (WTO) om het neoliberalisme een wettelijke basis te geven, de druk van het Internationaal Monetair Fonds (IMF) op perifere zones om alles te privatiseren en de grenzen te openen voor het vrije verkeer van kapitaal, en de agressieve houding van de Verenigde Staten in Irak en elders.

 

Op de zesde wereldbijeenkomst, was deze defensieve taal grotendeels ingeperkt. Simpelweg omdat iedereen die dingen nu wel weet. En dezer dagen lijken de Verenigde Staten een stuk minder machtig, de WTO lijkt vast te zitten en simpelweg onmachtig, het IMF is ongeveer vergeten. De New York Times, die verslag deed van de Davos-conferentie van dit jaar, had het over de erkenning dat er "een verschuiving in het machtsevenwicht is" in de wereld, dat "niemand meer de leiding heeft" en dat "de fundamenten van het multilaterale systeem" opgeschud zijn, "waardoor de wereld met gebrek aan leiderschap zit, op een moment dat die in toenemende mate kwetsbaar is voor rampzalige schokken."

 

In deze chaotische situatie, presenteert het WSF een reëel alternatief en vormt het langzaam een web van netwerken wiens politieke invloed de komende vijf á tien jaar zichtbaar zal worden. Deelnemers aan het WSF hebben lange tijd besproken of ze door moesten gaan met een open forum te zijn, of dat ze zich meer zouden moeten toeleggen op gestructureerde, geplande politieke actie. Maar stilzwijgend, bijna stiekem, werd in Nairobi duidelijk dat het onderwerp irrelevant was. De deelnemers zouden beide doen - het WSF open houden als ruimte die toegankelijk zou zijn voor iedereen die het bestaande wereldsysteem zou willen veranderen en, tegelijkertijd, toestaan en stimuleren dat degene die specifieke politieke acties zouden willen organiseren, dat zouden doen en dat op het WSF zouden doen.

 

Het kern-idee hiervoor is de vorming van netwerken, waarvoor de WSF bij uitstek geschikt is om dat te doen op mondiaal niveau. Er is nu een effectief netwerk van feministen. Voor het eerst werd er, in Nairobi, een netwerk van arbeidsstrijden ingesteld (waarbij het begrip 'arbeider' breed gedefinieerd werd). Er is nu een voortgaand netwerk van activistische intellectuelen. Het netwerk van rurale/boeren-bewegingen is versterkt. Er is een ontluikend netwerk van mensen die zich inzetten voor alternatieve sexualiteiten (hetgeen mogelijk maakte dat Keniaanse homo en lesbische bewegingen publiekelijk op konden treden, wat daarvoor erg moeilijk was). Er is een anti-oorlogsnetwerk (die direct betrokken is bij Irak en het Midden Oosten in het algemeen). En er zijn functionele netwerken op specifieke gebieden zoals de strijd om waterrechten, de strijd tegen HIV/AIDS, mensenrechten.

 

Het WSF broedt bovendien manifesten uit: het zogenaamde Bamako Appeal, dat een hele campagne tegen kapitalisme uiteenzet, een feministisch manifest waarvan nu een tweede conceptversie gemaakt is en dat zich blijft ontwikkelen, een arbeidsmanifest dat net ontstaan is. Er zullen ongetwijfeld meer van deze manifesten komen terwijl het WSF zich voortzet. De vierde dag van de bijeenkomst was grotendeels gewijd aan bijeenkomsten van deze netwerken, waarvan elke besloot welke gemeenschappelijke acties het kon ondernemen. Onder de eigen naam, maar met het WSF als paraplu.

 

Ten slotte werd er aandacht gericht op wat "een andere wereld" nu betekent. Er waren serieuze discussies en debatten over wat we bedoelen met democratie, wie nu een arbeider is, wat 'civil society' is, wat de rol van politieke partijen is in de toekomstige opbouw van de wereld. Deze discussies omschrijven de doelen, en de netwerken vormen een groot deel van de middelen waarmee deze doelen verwezenlijkt moeten worden. De discussies, de manifesten en de netwerken voren samen de offensieve houding

 

Het is niet zo dat het WSF geen interne problemen kent. De spanning tussen sommige van de grotere NGO's (met hoofdkantoren en kracht in het Noorden, en die het WSF ondersteunen maar ook in Davos opduiken) en de meer militante sociale bewegingen (die vooral, maar niet alleen, sterk zijn in het Zuiden) blijft werkelijkheid. Zij komen bij elkaar in de open ruimte, maar de meer militante organisaties beheersen de netwerken. Het WSF lijkt soms op een strompelend schildpad. Maar in de fabel van Aesopus verloor de flitsende snelle Davos-haas de race.

 

by Immanuel Wallerstein

 

[Copyright van Immanuel Wallerstein, gedistribueerd door Agence Global. Voor rechten en machtigingen, inclusief vertalingen en publicaties op niet-commerciële websites, gelieve contact op te nemen met: rights@agenceglobal.com, +1-(336)-686-9002  of +1-(336)-286-6606. Het is toegestaan de artikelen te downloaden, elektronisch te versturen of te e-mailen, zolang het artikel intact blijft, en het copyright zichtbaar aangegeven staat. Om contact op te nemen met de auteur, schrijf naar: immanuel.wallerstein@yale.edu.

 

Deze exposés worden twee keer per maand gepubliceerd, en zijn bedoeld als reflecties over het hedendaagse wereldtoneel,  bekeken vanuit een langetermijn perspectief in plaats van op de krantekoppen af te gaan.]

 

_____

Email this Commentary to a colleague

______________________________________________

Go to List of Commentaries

Return to Fernand Braudel Center homepage